نژدې دورځې یوولس بجې وې چې ګل مکۍ له بلۍ نه راکوزه شوه له راکوزیدوسره یې ځان سره وویل : - ښه شوه چې ښه خومې وسوزوله ،ماته له خپلوبې مودوجامون
دعشق د سیپارې څو طالبان زما ملګري / دمیني د جومات څو ملایان زما ملګري
دګل نه شونډې غواړې خو شبنم نه یې جانانه / هو ګرځه عاشق یې خو ډېر اهم نه یې جانانه
یو زړه لرم هغه هم چاودېدو ته دی راغلی / دا وخت لکه ښامار زما خوړو ته دی راغلی
یو زړه لرم هغه هم چاودېدو ته دی راغلی / دا وخت لکه ښامار زما خوړو ته دی راغلی
سپين دچانه زيات نه دى اوتور د چا نه کم نه دى / څوک چې دا توپير پالي هغه بني آدم نه دى
د زرپاڼې او ټول افغان ټولو مینه والو ته دوږمې سبا داختر ډالۍ
پیدا چې ستا په جهان نه وی خدایه/ کاش چې له سره انسان نه وی خدایه